Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.

Pragnę serdecznie pozdrowić w imieniu swoim i naszych polonijnych wspólnot, wśród których posługuję w Norwegii, Księdza Biskupa Jana Piotrowskiego, wszystkich najbliższych współpracowników Księdza Biskupa, Księży Biskupów Pomocniczych oraz wszystkich wiernych tworzących wspólnotę wiary w naszej Diecezji Kieleckiej.

Praca duszpasterska dla Polonii to swoiste towarzyszenie duszpasterską obecnością wspólnotom polonijnym żyjącym obecnie na emigracji. Od września 2025 roku posługuję w parafii St. Gudmund w Jessheim, niedaleko Oslo, oraz dojeżdżam systematycznie do trzech innych wspólnot polonijnych, w których organizuję życie religijne i duchowe dla dzieci, młodzieży i dorosłych.

W posłudze duszpasterstwa polonijnego ważną rolę odgrywa niedzielna Eucharystia, która w realiach życia emigracyjnego jest zarówno czasem wspólnego uwielbienia Boga, jak również – po skończonej liturgii – okazją do spotkania w gronie polonijnej wspólnoty.

Do ważnych zadań i działań duszpasterskich podejmowanych wśród Polonii należy zaliczyć także troskę o duchowe i religijne przygotowanie dzieci i młodzieży. W ramach duszpasterstwa polonijnego odbywają się systematycznie, w wybrane soboty miesiąca, katechezy dla dzieci i młodzieży.

W czasie katechez dzieci i młodzież poznają najważniejsze prawdy chrześcijańskiej wiary, życie i nauczanie Jezusa Chrystusa oraz przeżywają wspólnie Eucharystię i różne nabożeństwa adekwatne do okresu liturgicznego w roku kościelnym. Katechezy pomagają dzieciom należycie przygotować się do przyjęcia I Komunii Świętej, którą każdego roku uroczyście celebrujemy w ramach duszpasterstwa polonijnego.

Młodzież uczestnicząca w katechezach zdobywa cenne przygotowanie duchowe do przyjęcia sakramentu bierzmowania. Posługa dla Polonii to także rozmowy, spotkania, dokumenty spisywane i przygotowywane w naszym duszpasterstwie oraz różne wydarzenia o charakterze pastoralnym, które angażują licznie żyjącą obecnie Polonię w Norwegii.

Nasza wspólnota polonijna angażuje się także w dekoracje kościoła na czas świątecznych celebracji liturgicznych oraz aktywnie uczestniczy w działaniach dotyczących parafii i jej właściwego funkcjonowania.

Z perspektywy kilku lat pełnionej przeze mnie posługi duszpasterskiej wśród Polonii w Norwegii pragnę zaznaczyć, że Polonia daje piękne świadectwo chrześcijańskiej wiary poprzez świadectwo życia, zaangażowanie w troskę o wspólnotę parafialną i duszpasterską oraz życie sakramentalne.

Niedzielne i świąteczne celebracje liturgiczne skupiają dzieci, młodzież i dorosłych, którzy swoją wiarę pragną wyznawać i rozwijać we wspólnocie Kościoła. Liczne grono służby liturgicznej ołtarza troszczy się zarówno o piękno liturgii, jak również swoim zaangażowaniem daje piękne świadectwo życia duchowego i religijnego, które pragną przeżywać w duszpasterstwie polonijnym.

Wielu młodych Norwegów, a także wiele osób z innych narodowości, przyjmuje obecnie wiarę chrześcijańską w Norwegii i przechodzi z Kościoła protestanckiego lub innych wspólnot religijnych do wspólnoty Kościoła rzymskokatolickiego.

Jako duszpasterz Polaków, posługujący obecnie w czterech wspólnotach polonijnych i dojeżdżający niekiedy daleko z posługą duszpasterską do Polonii w Norwegii, a nawet do Polaków przebywających obecnie w więzieniu, pragnę wyrazić moją radość i wdzięczność Bożej Opatrzności za czas mojej obecnej posługi duszpasterskiej.

Doświadczam piękna wiary i życia duchowego naszych rodaków w duszpasterstwie polonijnym, które tutaj wspólnie tworzymy i które na emigracji jest bardzo często cennym darem wspólnoty z Bogiem oraz miejscem praktykowania wiary chrześcijańskiej.

Dziękuję także polonijnym wspólnotom, do których zostałem posłany, za ich życie duchowe, religijne i sakramentalne. Zapewniam również, że Polonia pamięta o naszej Ojczyźnie.

Przeżywamy w ciągu roku uroczyście święta narodowe i patriotyczne oraz w modlitwie pamiętamy o Polakach żyjących w naszym kraju oraz poza jego granicami.

W czasie przeżywanej obecnie drogi życia emigracyjnego wołamy do Boga w modlitwie naszych serc, aby troska o naszą osobistą więź z Chrystusem inspirowała każdego z nas, dając naszym wspólnotom piękno życia duchowego przeżywanego we wspólnocie Kościoła.

Emigracja i polonijna wspólnota duszpasterska bardzo często uczą i dają świadectwo, że można być daleko od Ojczyzny, a jednocześnie żyć pięknem naszej chrześcijańskiej tożsamości, kultury i języka oraz osobistej więzi z Bogiem, przeżywanej we wspólnocie duszpasterstwa polonijnego, tworząc tu, gdzie żyjemy, żywy Kościół naszego Pana – Jezusa Chrystusa oraz wspólnotę braterskiej i ludzkiej więzi.

Z darem pamięci w modlitwie, a także pozdrowień oraz życzeń pięknego czasu wielkanocnej radości z życia Zmartwychwstałego Pana.

Ks. Krzysztof Przanowski

Duszpasterz Polaków w: St. Gudmund menighet Jessheim, St. Teresia menighet Hønefoss, St. Clara menighet Kongsvinger, Norwegia – Diecezja Oslo.

GALERIA