Zaprzyjaźnić się z Panem Bogiem. Zadanie na Wielki Post

Bóg Ci przebacza

Okazją do terapii dla duszy może być rozpoczynający się Wielki Post. Bo właśnie ten czas skłania do refleksji oraz podjęcia nawrócenia, czyli relacji z Panem Bogiem. A nie ma nic bardziej atrakcyjnego i ożywczo działającego na duszę, jak nawiązanie przyjaźni z Panem Jezusem.

We współczesnym świecie człowiek czuje się zagubiony. Czas pędzi jak szalony, trzeba podnosić kwalifikacje zawodowe, mieć pracę i zarabiać. Gonimy za nowinkami technicznymi i panującą modą, poznajemy skomplikowany świat idei podpowiadający różne zachowania. Media oferują newsy, ciekawostki, plotki i produkty. To wszystko powoduje, że człowiekowi trudno odnaleźć to, co jest naprawdę istotne w życiu.

Naprzeciw tym wszystkim potrzebom, lękom, troskom człowieka XXI wieku wychodzi chrześcijaństwo. Bo świat się zmienia, ale Pan Bóg się nie zmienia. On jest zawsze taki sam: miłosierny i czekający na człowieka. Nie onieśmiela nas Swą wielkością. Znajdźmy więc czas na adorację Najświętszego Sakramentu. Tam, w tej małej hostii ukryty jest nasz Bóg. On patrzy na nas z miłością. Przygarnia do siebie nawet największego grzesznika. Mówi: „choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją, choćby były czerwone jak purpura, staną się białe jak wełna” (Iz 1. 18). Nawet jeśli człowiek zagubił godność dziecka Bożego i sponiewierał się przez grzech, Bóg przygarnia go, tak jak syna marnotrawnego. Znamy przypowieść o synu, który roztrwonił majątek ojca, a kiedy nie miał już nic i głodował, postanowił do niego wrócić. Rodzic czekał i przyjął go z otwartymi ramionami. Tak właśnie przyjmuje do siebie Bóg skruszonego grzesznika. Siostrze Faustynie mówił: „Pragnę zaufania od Swych stworzeń, zachęcaj dusze do wielkiej ufności w niezgłębione miłosierdzie Moje. Niechaj się nie lęka do Mnie zbliżyć dusza słaba, grzeszna, a choćby miała więcej grzechów, niż piasku na ziemi, utonie wszystko w otchłani miłosierdzia Mojego” (Dz. 1059). W Wielkim Poście nie ociągajmy się więc z przystąpieniem do sakramentu pokuty i pojednania, w którym najpełniej objawia się Boże Miłosierdzie.    

Kochaj Boga i bliźniego

Najważniejsze przykazanie jakie dał nam Jezus to: „Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem” (Mt 22. 37). Boga „boli” obojętność i niewdzięczność człowieka. Mówił o tym świętej siostrze Faustynie: „Za dobrodziejstwa otrzymuję niewdzięczność; za miłość otrzymuję zapomnienie i obojętność. Serce Moje tego znieść nie może" (Dz. 1537). Dlaczego więc nie pamiętamy o modlitwie? O westchnieniu, choćby krótkim, do naszego Stwórcy? Jak stworzenie może istnieć bez Stwórcy?

Druga część przykazania miłości dotyczy relacji do drugiego człowieka: „Będziesz miłował bliźniego swego, jak siebie samego” (Mt. 22. 39). Miłość ta wypływa z naszej relacji do Boga. Widać to było na przykład w postawie świętego Jana Pawła II.  Z głębokiej relacji z Chrystusem wypływała jego miłość i szacunek do innych. On mógł powiedzieć za świętym Pawłem: „Teraz już nie ja żyję, ale żyje we mnie Chrystus” (Ga 2.20). Nam, czasami trudno jest kochać bliźniego, tolerować jego zachowanie, sposób bycia, wady i przyzwyczajenia. Brak nam cierpliwości, denerwujemy się, trudno jest nam okazać miłość i życzliwość. Warto wtedy zastanowić się jaka jest moja relacja z Panem Bogiem? Chcąc kochać bliźniego, najpierw musimy zwrócić się do Boga.

Znajdźmy czas dla Boga

Mamy czas na telewizję, gazety, Internet i nie uświadamiamy sobie, że trwonimy życie na mało istotne rzeczy. A brakiem czasu wymawiamy się, aby pomodlić się, poczytać lub posłuchać o naszym Bogu. Doskonałą okazją do poświęcenia czasu na sprawy duchowe niech będą więc rekolekcje wielkopostne. Do głębszego przeżywania Męki i Śmierci Jezusa mogą też skłonić nabożeństwa: Droga Krzyżowa i Gorzkie Żale oraz piękne pieśni pasyjne, świadczące o wyjątkowej kulturze religijnej Polaków.

                                                        ***

 Drogi Czytelniku, nie trać więc życia na rzeczy błahe. Rozpocznij fascynującą przygodę z Panem Bogiem. Jezus miłosierny czeka właśnie na Ciebie! To od Ciebie zależy czy otworzysz się i przyjmiesz Jego miłość, czy pozostaniesz obojętny. Niech Duch Święty działa w Twoim sercu i prowadzi Cię do poznania Boga.