Dla wielu nie tylko posiłek, ale przede wszystkim możliwość spotkania z innymi, porozmawiania i wspólnego spędzenia świątecznego czasu były  głównymi powodami przyjścia na spotkanie w Wojewódzkim Domu Kultury – Mam rodzinę, ale daleko stąd. My też jesteśmy tutaj jak jedna rodzina – mówiła jedna z uczestniczek śniadania. – Ja też mam dzieci z daleka. Córka mieszka pod Warszawą, a ja jestem tu samotna. Na to spotkanie przyszłam z sąsiadką, która pomaga mi na co dzień. Lubię przebywać z ludźmi i cenię sobie taką możliwość – dodawała inna.

Jak zauważył ordynariusz diecezji kieleckiej, ksiądz biskup Jan Piotrowski, świadczenie pomocy bliźnim jest obowiązkiem wszystkich wierzących. Powinniśmy o tym pamiętać zwłaszcza w kontekście obchodzonego właśnie Roku Świętego Brata Alberta. – Nie zawsze wiemy, jak pomagać. Powinniśmy to jednak robić z wielkim szacunkiem, nawet gdyby w oczach niektórych ktoś na niego nie zasługiwał. Święty Brat Albert, który z bezdomności uczynił niejako swój klasztor, mówił, że bez miłości podana strawa jest niesmaczna, ofiarowany pieniądz szorstki, a służba – niemiła – powiedział biskup Piotrowski w rozmowie z naszym reporterem.

Na śniadanie zostało zaproszonych 450 osób, ale organizatorzy przygotowali się na wydanie większej ilości posiłków. – Przygotowaliśmy 500 paczek i w tej liczbie gości powinniśmy się zmieścić. Tutejsze spotkanie, bedące centralnym dla miasta i diecezji, nie jest jednak jedynym tego typu. Staramy się pomóc wszystkim, którzy tego potrzebują - poinformował ksiądz Stanisław Słowik, dyrektor Caritas Diecezji Kieleckiej. Na podobne spotkania ubodzy mogli liczyć również we wszystkich noclegowniach i przytuliskach na terenie miasta.

GALERIA