Józefa Życińska pod pseudonimem „Zośka” służyła w oddziale Jana Piwnika „Ponurego”. Przez prawie 70 lat starała się odnaleźć miejsce pochówku swojego męża, którego potajemnie zabili komuniści. Udało się to w 2015 roku dzięki wykonywanym przez Fundację „Niezłomni” głośnym badaniom w lesie koło Zgórska. Wtedy archeolodzy odnaleźli pod Kielcami szczątki między innymi Aleksandra Życińskiego „Wilczura”.

Waleczna mieszkanka Kielecczyzny poślubiła „Wilczura” na początku 1948 roku. Następnie wraz z mężem trafiła do niewoli, gdzie urodziła córkę. Z kieleckiego więzienia komuniści zwolnili ją dopiero w 1950 roku. Następnie, po wielu latach starania się o zatrudnienie, dostała posadę w Ruchu, a potem w skarżyskim PKSie. Była jedną z założycieli struktur „Solidarności” w tamtejszym zakładzie transportowym.