Miało to miejsce w pierwszej połowie XVII wieku. Wtedy z inicjatywy biskupa Jakuba Zadzika na Wzgórzu Katedralnym wzniesiono barokowy Pałac Biskupów Krakowskich. Według inwentarza z 1637 roku znalezionego i opisanego przez Michała Sobalę, wcześniej znajdowały się tam trzy drewniane dwory. Jednym z nich była siedziba kardynała Radziwiłła, natomiast druga miała należeć do biskupa Marcina Szyszkowskiego – fundatora zespołu klasztornego na Karczówce.

Waldemar Gliński natrafił na ślady trzeciego dworu, który należał do biskupa Piotra Tomickiego. Do odkrycia doszło w związku z budową kanalizacji deszczowej przy skrzydle północnym na wysokości dzisiejszego Caritasu.

Z relacji zapisanych w inwentarzu wynika, że była to 2-piętrowa drewniana budowla na kamiennej podmurówce, w skład której wchodziło 17 pokoi, ganek, a także wielka sień przelotowa. – To duże założenie – tłumaczy Gliński. – Dlaczego dwór był z drewna? Prawdopodobnie Tomickiemu łatwiej było taki budynek ogrzać.

Wstępne założenia archeologa zakładają, że odkryty narożnik może być murem fundamentowym samborzy, bądź nawet samego budynku.