Projekt pt. „Restauracja kieleckich rzeźb plenerowych z lat 70. XX wieku” obejmuje konserwację ośmiu kieleckich rzeźb plenerowych powstałych w latach 1973-1979. Prace są efektem plenerów rzeźbiarskich organizowanych we współpracy władz miasta i środowiska artystycznego, najpierw w Orońsku, a następnie w Kielcach i Suchedniowie.

- Kielce mają niesamowite tradycje rzeźby plenerowej, a wiele z tych prac stanowi nieodłączny element miejskiej historii i ma dla mieszkańców wartość sentymentalną. Niestety, od lat obserwujemy degradację tych form, dlatego podjęliśmy działania, by przywrócić im dawny wygląd. W ostatnich latach udało się odrestaurować 15 rzeźb, które zyskały także tabliczki informacyjne przybliżające historię dzieł i ich twórców. Wiemy, że to nie koniec drogi, ponieważ w Kielcach znajduje się ponad 60 rzeźb plenerowych, które są częścią historii naszego miasta – mówi Agata Wojda, prezydent Kielc.

Rzeźby, które zostały odnowione, zostały wykonane z różnych materiałów, m.in. wapienia pińczowskiego, trawertyny, marmuru Biała Marianna oraz ceramiki. Od około pół wieku współtworzą krajobraz kieleckiego śródmieścia: Parku Miejskiego, skwerów i zielonych przestrzeni wokół Wzgórza Zamkowego.

- Dzięki współpracy Muzeum Historii Kielc, Urzędu Miasta oraz Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku udało się odrestaurować osiem rzeźb plenerowych, które od ponad 50 lat są obecne w przestrzeni miejskiej. Większość kosztów projektu pokrył budżet państwa, a prace konserwatorskie pozwoliły przywrócić dziełom ich pierwotny wygląd. Łącznie, wraz z siedmioma rzeźbami odnowionymi w ramach wcześniejszego projektu, mamy już 15 odrestaurowanych prac, które mogą służyć mieszkańcom przez kolejne dekady. Kielce mogą być dumne z tak bogatej i ważnej artystycznie kolekcji rzeźb plenerowych, jednej z wyjątkowych w skali Polski – stwierdza Grzegorz Maciągowski, dyrektor Muzeum Historii Kielc.

- Dzieła zostały oczyszczone, wzmocnione strukturalnie i poddane hydrofobizacji, która ma zapobiegać ich dalszej degradacji. Kielce są wyjątkowym miastem, ponieważ w przestrzeni publicznej mamy swoistą galerię rzeźby, obejmującą obiekty z różnych epok – od baroku po realizacje współczesne – dodaje Piotr Spurek, Miejski Konserwator Zabytków.

Projektem zostały objęte rzeźby: „Aurora” Grażyny Roman, „Echa Gór Świętokrzyskich” Henryka Wróblewskiego, „Naszym matkom” Stefana Maja, „Dwa pokolenia” Anny Henisz-Leszczyńskiej, „Matka Ziemia” Danuty Sobczak-Michałowskiej, „Zapomnienie” Jana Szałapskiego oraz dwie rzeźby Jerzego Fronczyka: „Ziemiorództwo” i „Demeter”.